Saleh Cassa Monday

alam niu. sa mga oras na toh nagsusumiksik sa utak ko lahat ng mga bagay na nangyari sakin sa skul. 
anweird kasi napaka ironic natin. dati gusto natin makapagtapos kagad. tapos ngaun we are still clinging to the last moments of our high school life. kahit ung iba satin eh ayaw maalala ung nangyari sa highschool life nila, ayaw pa rin nilang tanggapin na aalis sila dito. yung iba, ayaw pang maniwala na tapos na ang klase, na grad na susunod haha. 

gulo nuh? ganyan naman talaga tayo eh. dami natin ayaw. dami natin gusto. one time kaaayawan mu ung gusto mu dati. mei time din na gugustuhin mu yung ayaw mu. aun, nararanasan na natin sya ngayon.:D 

ano ba yung mga naaalala kong memorya ko sa skul? hmmhmmhmm . naaalala ko nung grade 1, pag qualifier ka daw tatanggalin ka sa skul. lols. kea kala mo every quarter eh may vinovote out sa room haha. di naman pala. teka nung kinder pala ko, lagi kami sa playground ng skul na puno ng jebs ng pusa :D grade 2 naman eh pinatatakbo kami lagi sa rum ng 20 times. lols. memories ng childhood talaga ay priceless. :D para bang sarap dalawin pag mei time machine ka na hehe. 

nung bandang gagraduate na tayo ng grade school. la naman ganitong self realization. even though madame ang nabawas sa line up ng icpsians pagdating ng high school haha. walang seryoso nung grade 6, lahat eh laro laro parin. 

ayan. highschool na, 1st year and 2nd year nagdadatingan na ung mga drafts natin from other school. in short naiba ang line up. madali silang naging part ng icps family (may hospitality kasi tayo hehe) . ito ung mga panahong naeenjoy talaga natin ng sabay ang highschool at childhood(bata pa tayo nean, aangal pa iba jan eh) . nalaglag pa ko sa baha nean take note haha(todo enjoy sa tubig,aun sira ang cp :P) tamad pa lahat magaral, puro computer games ang bisyo hehe. ganean ang 1 st part ng high school life natin hehe. 

ang haba na ng note, tuloy pa haha…….haaa haaaaaaa……… aaaaahhhhhhhhhh. 

3rd and 4th year life na….. medyo kakaiba. nagmature bigla tayo. nagkanya kanya na. nagiging busy na ung iba . nung 2nd year tayo, unti unti tayong shinot gun, unti unting nabawasan. nadagdag pa tong two years na toh, na para bang hunting game tayo ng skul. now you see me now you dont ang drama. 

naging productive naman tong two years. nakikipagkumpitensya na tayo sa ibang year level (ung nananalo na tayo). lumabas na ung mga talent ng batch natin. mei dancing, singing, sports, arts and iba pa. ang galing galing nga natin eh. kulang lang talaga tayo sa pukpok hehe. 

pero tapos ng mga yun, di natin namalayan na darating na ung sandali na lahat ay hindi preperado. para bang nabuhusan sa bigla ng malamig na tubig ng katotohana. na ang lahat ng bagay mei ending. yap, ayaw man natin aminin . mei ending. kulit ah. 

kahit di masyadong naramdaman nung sa mga huling araw, alam kong bawat isa sa atin ay mei nagsusumidhing damdamin tungkol dito. nagngingitngit tayo dahil ito ung tipo ng mga desisyon na kailanman di mo napanghawakan. may nagtanung ba sayo ng “handa ka na ba? lilisanin mo na tong lugar na naging buhay mo ng halos sampung taon(o mas mababa pa)?” “miski masasama o mabubuti ang mga alaala mo dito, maaatim mo bang iwan mo sila?”. mei nagtanung nga sayo, hindi din sagot mo. kung oo man, sila ba handang lumisan ng hindi ka kasama?(bawal emo dito, tandaan niu bawat isa satin mei nagaalala, kea bawal sabihing wala :P) . 

alam niu, di ako nagdadrama. para kasing sayang eh. lam niu un. para kang nagtapon nang isan libong piso sa kanal(sa inis) kasi walang mahanap na panukli ung trike. or napilitan kang umuwi ng bahay kasi natalamsikan ung damit mo ng putik? di ba badtrip? tipong ” hoy, dahan dahan lang, ambilis naman ata lord(patay na? hehe)” . saklap kasi na pipilitan ka nilang sanayin sa isang lugar tapos when you are having the hang with it. saka ka tatar*ntad*hin ng tadhana. hindi mo na nga gustong mging dependent ka sa institution na toh tapos pag ok ka na eh wala na. aalisin ka din. 

galing nuh? sa araw na dati nating gustong gusto. ito na ang araw na mawawala na ng prang bula ang ilang mga bagay na ayaw mu nang lisanin ka? 

mahirap nuh? sa ayaw o sa gusto mu, huhuntingin ka ng mga memoryang minsan ka ng pinaluha at pinasaya. di mo na sila mababawi pa. 

ayun, tapos na ang aking self realization. :P

biruin nyu yun hehe